Manastır şehri 1900 ‘lü yıllarda büyük şehirmiş. Başkent Üsküp 20.000 iken manastır 80.000 kişiymiş. Şimdiki nüfusu ise 110.000 kişiye ulaşmış durumda. Türkler az sayıda. Daha çok Makedon ve Arnavutlar çoğunlukta.
Atatürk Askeri İdadi’de okuduğu yıllarda tanıştığı Eleni adından bir Rum kızı vardı. Onunla şu anda kafe olarak işletilen binanın balkonundan konuşarak mektuplaştığı bilinmektedir.
Hatta şu anda müze olarak kullanılan Askeri İdadi’de Eleni’nin Atatürk’e yazdığı mektubun orjinali Atatürk’ün öğrencilik yıllarına ait diğer eşyaları ile birlikte sergilenmektedir.
En önemli tarihi eserlerinden halen iki camii Osmanlı döneminden bugüne kadar gelmiştir. Yeni Camii ibadete kapalı olup, sadece İshak Paşa Camii dini faaliyetine devam etmektedir.
Yeni Camiinin karşısında Tarihi Saat Kulesi’de Manastır’ın sembollerindendir.
Ayrıca tam meydanın ortasında; bir süs havuzu yanında Makedonya tarihinin önemli isimlerinden Kral 2. Filip’in at üzerindeki güzel bir heykeli de görülmeye değer niteliktedir.
Hani bizim eski Rumeli Türkülerimizden ”Manastır’ın tam ortasında var bir çarşı” da olduğu gibi hakikaten şehrin tam ortasında büyük ve güzel bir çarşısı var, hem de Avrupa’nın lüks şehirlerini aratmayacak şekilde, cafeleriyle, alışveriş merkezleriyle gezmenizi tavsiye ederim. İşte bu cadde üzerinde de eskiden büyük şehir olması nedeniyle bir çok yabancı devletin konsoloslukları varmış. Şu anda elbette hiçbirisi kalmamış. Şu anda sadece Türkiye’nin de Fahri de olsa bir Konsolosluk binası halen faaliyetine devam etmektedir.
Manastır benim için iki kere önemliydi. Hem Ata’mızın okuduğu askeri liseyi hem de dedemin doğduğu şehri görmekti. Bu yüzden burada çok duygusal anlar yaşadım.